De komende drie weken nemen wij, Jorrit en Marije, de Emergo en het blog van Huib en Liesbeth over!
We varen vanuit Oppenhuizen richting de Kanaaleilanden, om daar aan de Franse kust de boot weer te verlaten, zodat Huib en Lies verder kunnen zeilen tijdens hun (alweer) langere zeiltocht.
Al weken van tevoren zijn de voorbereidingen bij Huib en Lies voor ons vertrek begonnen doordat er een groepschat aangemaakt werd en we allemaal tips kregen. Wijzelf hadden niet zo’n haast, dus begonnen we pas één à twee weken voor vertrek wat inkopen te doen. Daarnaast zijn we gaan kijken naar wat de route-opties zijn. Natuurlijk is dit blog een uitstekende bron van tips voor de verschillende plekken waar we mogelijk langs komen.
Vrijdag 23 mei – Oppenhuizen → Urk
Het plan is om vrijdag in de middag te vertrekken en naar Lelystad te varen. De avond van tevoren wilden we de Emergo al aan het einde van de straat leggen. Helaas bleek de brug maar tot 19:00 te draaien tot en met 31 mei. Hier kwamen we natuurlijk pas om 19:08 achter, toen Jorrit kwam aanvaren. Gelukkig was er een paar straten van huis in het centrum van Sneek een prima plek om de spullen aan boord te kunnen brengen en de volgende ochtend door de stad te varen richting IJlst. Dit was nodig vanwege de brug bij Uitwellingerga, die helaas nog steeds buiten gebruik is. We gaan binnendoor richting Lemmer, waar we na de sluis onze eerste avondmaaltijd gezamenlijk hebben gegeten voordat we het IJsselmeer op gingen.
Daar hebben we vanwege de tijd en de wind, wat een stevige 5 Bft was, besloten om naar Urk te gaan in plaats van Lelystad. Er was nog een stevig windje voorspeld en de ETA zou rond middernacht zijn. Tijdens het zeilen onze eerste zonsondergang bekeken en goed gezocht naar de tonnen om de haven van Urk binnen te varen. De haven lag niet helemaal beschut waardoor de lege plekjes aan de kade lastig te bereiken waren omdat de wind ons weg duwde. Na twee pogingen besloten om toch een lege box te pakken waar we de nacht hebben doorgebracht en ons bed hebben opgemaakt. Uiteindelijk lagen we om 23 uur in ons bedje om de volgende ochtend om 8 uur weer verder te varen richting Lelystad.
Zaterdag 24 mei – Urk → Lelystad → Durgerdam
Net zoals gister hadden we ook vandaag een stevige windkracht 5. Scherp aan de wind en met een aantal keer opkruisen, konden we Lelystad bereiken om daar nog twee opstappers op te pikken, door de sluis te gaan om vervolgens het Markermeer over te steken richting Durgerdam. We konden in twee mooie klappen naar beneden varen en kwamen rond 17:00 uur binnen om met elkaar weer op te warmen en wat te gaan eten. Bij aankomst kwamen we erachter dat er wel heel veel water de boot binnen is gelopen tijdens deze tocht waardoor Jorrit op onderzoek uit is gegaan. Omdat de boot deze winter groot onderhoud aan de kiel heeft gehad, vreesden we voor een mogelijke oorzaak. Echt is het lastig te vinden waar het vandaan kwam. De watertanks zijn ook vaker de boosdoener geweest, maar we voeren nog op zoet water, dus proeven was geen optie. Alles droog gemaakt en de avond maar afgesloten met een spelletje Qwixx om daarna onze bedjes op te zoeken.
Zondag 25 mei – Durgerdam → IJmuiden
De windvoorspelling was 6–7 Bft, dus we besloten al op zaterdag dat we niet zouden gaan zeilen en op de motor door de Oranjesluis te gaan richting IJmuiden. Onderweg zwaaiden we nog naar Amsterdam en naar een bekende die uitkijkt op het IJ. Altijd leuk om door Amsterdam te varen.
Ondanks de harde wind wel een mooi tochtje gehad met wat zon en veel om ons heen te kijken. In IJmuiden zijn onze opstappers weer van boord gestapt. omdat we de lekkages verder wilden onderzoeken en in de tussentijd was onze wc ook verstopt geraakt doordat de keerklep niet meer werkte. Huib kwam met zijn hulptroepen (Gijs en Sanne) vanuit Castricum naar IJmuiden gereden. In IJmuiden aangekomen met pizza’s hebben we eerst gezellig even gegeten waarna Huib en Jorrit aan de slag zijn gegaan.
Wat betreft het water dat in de boot stond is nog niet duidelijk waar het vandaan kwam, wel zijn er flink wat panelen en een kast uitgebouwd en durven ze met enige zekerheid te zeggen dat het niet uit de watertanks komt. Op zout water weten we dit pas zeker natuurlijk. Wel zijn we erachter gekomen dat er bij een van de raampjes wat water naar binnenloopt. Dat gaan we kitten — maar dan moet het wel eerst twee uur droog zijn… en verder is het nog een grote zoektocht. To be continued!
Maandag 26 mei: IJmuiden → Scheveningen
Vandaag staat het eerste zeezeilen op de planning. Om 7 uur zijn we vertrokken met een mooie aan-de-windse koers langs de kust. Met gemiddeld zo’n 20 knopen wind hebben we direct een rif in het grootzeil gezet. Daarna zijn we die kant op gevaren. Nadat we de kom bij IJmuiden uit waren, begonnen de golven – die wel erg onaangenaam waren. Marije heeft het eerste uurtje aan het roer gezeten om daarna toch wel erg veel last van zeeziekte te krijgen en de rest van de tocht vooral over de reling gehangen. Jorrit heeft niks laten blijken, maar gaf achteraf ook wel aan dat dit een pittige tocht was voor de maag.
Rond 11 uur kwamen we aan in Scheveningen. De hele kom lag vol met boten die wachtten op de Vuurschepenrace naar Engeland. Vanwege de wind was deze al even uitgesteld. Wij mochten van de havenmeester een box in varen en daar hebben we de hele middag nog bijgekomen van deze tocht, die toch wel heel vermoeiend was.
In Scheveningen zijn we uiteindelijk dinsdag ook nog gebleven in verband met de harde windvoorspellingen. Die dag is er veel regen over ons heen gegaan. Tussen de buien door, net zoals alle wachtende schepen, naar de watersportwinkel gegaan voor nieuwe laarzen die al een tijdje op het verlanglijstje van Marije stonden. Langs het strand gelopen, waar alle kiters van de harde wind aan het genieten waren, en even bijgepraat met bekenden die meededen aan de Vuurschepenrace en – net als wij – nog steeds wachtten tot de wind wat beter werd.
Woensdag 28 mei: Scheveningen → Vlissingen
Op naar de haven van Vlissingen, een bekend plekje voor de Emergo. Het zal ook eens niet zo zijn: weer een tocht met 15-20 knopen wind en een koers die alleen aan de wind gevaren kon worden. Deze keer gewapend met zeeziektepillen zijn we om 6 uur in de ochtend vertrokken. Het werd een mooie tocht langs de kust, navigerend tussen de vrachtschepen bij Rotterdam, om uiteindelijk in Zeeland aan te komen. We waren helaas net te laat om een koud biertje te halen bij de brasserie, maar dat hebben we goedgemaakt door de volgende avond daar een hapje te eten met uitzicht op het water en alle voorbijvarende bootjes.
Vrijdag 30 mei: Vlissingen → Dover
De oversteek naar Engeland! Kijkend naar de windverwachtingen leek het nu het gunstigst om over te steken en vanuit daar naar de Kanaaleilanden terug te varen. Dat stond dus vandaag op de planning. Helaas begaf de box voor de muziek het al na twee uur, waardoor we vooral gekraak hoorden. Het originele plan om naar Ramsgate te gaan, kon helaas niet doorgaan vanwege een evenement waarbij elke vijf jaar kleine schepen van Ramsgate naar Normandië varen, ter herdenking van Operatie Dynamo – een reddingsactie uit de oorlog.
Om die reden moesten wij 15 mijl verder doorvaren naar Dover, waardoor de tocht nog langer werd. Toch wel lang zonder die muziek. Uiteindelijk duurde de tocht 22 uur, waarbij we weer scherp aan de wind moesten varen. Tijdens de tocht waren er weinig andere zeilboten om ons heen. Wel zijn we gedurende de afgelopen dagen meerdere keren verrast door een schip van de marine of kustwacht dat “ineens” opdook omdat deze niet op de AIS zichtbaar waren.
Eenmaal aangekomen in Dover rond 3 uur lokale tijd, werden we op de steiger opgewacht door de grensbewaking, die toch even kwam controleren waarom wij niet in Ramsgate waren en wie er allemaal mee waren. Gauw ons bed in gedoken om twee dagen in Dover rond te lopen.
De haven in Dover is de laatste jaren flink opgeknapt. Zo hoorden we in de middag live muziek vanaf de kade, waar je met een biertje in de zon kon zitten met op de achtergrond het kasteel dat je vanaf de haven goed boven de stad kon zien liggen.
Om Dover te verkennen, gingen we ook even naar het centrum. Dit vonden wij een beetje tegenvallen. Waar ze langs het water en in de haven veel hebben opgeknapt, hebben ze dat in het centrum nog niet echt gedaan. Daarnaast had Marije bedacht om even in een parkje rond te lopen, maar daar was helaas de kermis bezig, dus hebben we ons weer snel omgedraaid.
Op zaterdag hebben we wat kleine klusjes in de boot gedaan. En omdat we ons nu op zout water bevinden, kon Jorrit wat gerichter gaan zoeken waar het water in de boot vandaan kwam. Er leek namelijk wel wat water bij de afvoer van de wasbak binnen te komen. We wachtten tot het lang genoeg droog bleef om een lekkage bij een van de ramen met kit weer te kunnen dichten.
Zondag 1 juni: Dover → Portsmouth
De windverwachting was helaas niet heel goed de komende dagen, waardoor we hebben besloten om weer een lange tocht te maken richting de Solent, in de hoop een beetje beschut te zijn tegen de voorspelde wind. Weer om 6 uur vertrokken, en na heel wat uren kwamen we om 01:00 in de nacht aan in Haslar Marina, net aan de andere kant van Portsmouth. Na wat uitgeslapen te hebben, zijn we met de ferry naar het centrum gegaan om daar even rond te lopen en ook op zoek te gaan naar een nieuwe box voor op de boot. Tijdens het binnenvaren was het donker maar vanaf de ferry kon Jorrit mooi kijken naar één van de vliegdekschepen van de Britten. Enkele maanden geleden was deze kort in Nederland en toen kon Jorrit tot zijn verdriet helaas niet langs.
Maandag 2 juni: Portsmouth → Newtown Creek
Aan het einde van de dag besloten we naar Newtown Creek te varen en daar aan een mooring te liggen. Dit was een kleine twee uurtjes en bracht ons alvast een stukje verder de Solent op, omdat op dinsdag de oversteek naar de Kanaaleilanden op de planning stond. Helaas ook nu weer scherp aan de wind moeten varen…
Bij binnenkomst begon het al wat te schemeren, wat het manoeuvreren moeilijker maakte door alle ondieptes. Maar het was een mooi plekje midden in de natuur. Hier hebben we een heerlijke nachtrust gehad – klaar voor de Kanaaleilanden!
Dit is de route die Marije en Jorrit gevaren hebben van 23 mei tot 13 juni:
In totaal was dit 660 mijl, ongeveer allemaal scherp aan de wind. Waarschijnlijk heeft de Emergo nog nooit eerder zoveel mijlen in drie weken afgelegd!
Leave a Reply