We hebben mazzel met het weer deze meivakantie. Als we op pad gaan is het nog vrij koud, vooral ook ‘s nachts, maar iedere dag wordt het een beetje warmer en de zon schijnt bijna alle dagen. We doen een rondje IJsselmeer, met drie doelen: Laaxum, Lelystad en een nieuwe vaarboom kopen in Enkhuizen.

Zaterdag 25 april Oppenhuizen – de Morra

We hebben geen haast, dus ‘s ochtends nog lekker geroeid en daarna naar Oppenhuizen. Daar moeten we eerst nog even de laatste dingen aan de boot doen en in de loop van de middag vertrekken we. De brug bij Uitwellingerga ligt er nog vrij lang uit, dus ook dit jaar moet je eerst door Sneek. Het handige daarvan is wel dat de gemeente veel heeft geïnvesteerd in vuilwatertankvoorzieningen (aka poepslurpers), dat is echt een hele goede service. Via de voor ons zeer bekende route IJlst en Osingahuizen (roeielfstedentocht) komen we op het Heegermeer. Daar kunnen we aan de wind goed zeilen en aangezien er voor morgenochtend weinig wind is voorspeld, varen we door tot de Morra. We pikken een meerboei op en genieten van de ondergaande zon en het geluid van de roerdomp.

Zondag 26 april de Morra – Laaxum

Op dag twee maar meteen richting het hoofddoel van deze week: Laaxum. Dit haventje aan het IJsselmeer schijnt het kleinste vissershaventje (Nederland? Europa?) te zijn. Probleem is wel dat goede gegevens over de diepte ontbreken, op internet variëren de verhalen van 70 tot 110 centimeter. Met onze diepgang van 80-90 cm lopen we in het eerste geval vast, in het tweede geval kunnen we er goed komen. Bij de sluis van Stavoren weten ze ons te melden dat de waterstand -14 cm is, zegt mij niets maar volgens Huib moet er dan genoeg water staan. We gaan het zien.

Er staat nagenoeg geen wind, dus op de motor tuffen we bij Stavoren de hoek om naar Laaxum. Met klamme handjes varen we richting het haventje. De dieptemeter geeft niet minder dan 110 cm aan, dus het gaat helemaal goed. In de haven ligt een vissersboot en er staan twee visrestaurants, verder staan er iets van tien huizen/boerderijen omheen. We zijn er vrij vroeg, rond 11 uur, dus erg druk is het nog niet. Mooi en leuk is het zeker, zo’n plek waar weinig boten (kunnen) komen. ‘s Middags komt er nog een platbodem bij.

‘s Middags fietsen we naar Oudemirdum, waar we het graf van Pake Jorrit bezoeken. Verder vermaken we ons met het bestuderen van Laaxum. Als we op de dijk staan is er zelfs sprake van een file. Er staan geen hekken tussen de doorgaande weg en de dijk, dus de koeien hebben vrij toegang. Als de dames besluiten om gezellig een eind over de weg te wandelen, ontstaat daarachter een een stoet van auto’s.

Maandag 27 april Laaxum – Lelystad

Vandaag wordt het een wat grijzere dag, dus we besluiten naar Lelystad te varen. Bij het wegvaren komen we toch nog even vast te zitten, maar met wat motorgeweld komen we weer makkelijk los. Zeer hoog aan de wind kunnen we precies de juiste lijn zeilen tot de hoogte van Trintelhaven. Daarna hebben we een ruimtere koers, maar zakt de wind helaas helemaal weg. We hebben de tijd, dus met een slakkengangetje zeilen we naar de Houtribhaven. Het is nog behoorlijk koud zonder de zon.

In Lelystad fietsen we naar het Oostrandpark en eten daar gezellig. De zon is er ondertussen ook weer, heel wat aangenamer.

Dinsdag 28 april Lelystad – Marker Wadden

‘s Ochtends vermaak ik me eerst een uurtje in Bataviastad. Daarna lunchen bij Jorrit en Emmy en vervolgens in een uurtje naar de Marker Wadden. Er staat inmiddels een stevige wind, dus we hebben een rif in het zeil gelegd (kleiner gemaakt). Die blijft er de hele week inzitten. We worden gelukkig bij het aanleggen wat geholpen door de buren, de hele middag is iedereen actief op de steiger om anderen te helpen.

We wandelen een rondje en proberen vogels te herkennen, waar we niet echt goed in zijn. Het lukt ons gelukkig om de Lepelaar te herkennen…

Het is iedere keer weer een mooie plek om te zijn, vooral nadat de boot met de dagjesmensen vertrokken is en alleen de 20 à 30 (zeil)boten overblijven. Ik geloof dat ik ook iedere keer ongeveer dezelfde foto’s maak!

Woensdag 29 april Marker Wadden – Medemblik

Enkhuizen is ons volgende doel, aangezien ze daar vaarbomen verkopen. Vorig jaar is die ergens in de wilde zee tussen Engeland en de Kanaaleilanden verdwenen. We tanken ook meteen even HVO, dat is een fossielvrije biodiesel gemaakt van afvalstromen zoals frituurvet en dierlijke vetten. Door de hoge dieselprijzen is die nu maar een paar cent duurder dan normale diesel, gewoonlijk is dat verschil veel groter.

Huib is helemaal blij met de nieuwe vaarboom:

Vervolgens door naar Medemblik, waar we een mooi plekje aan de voet van kasteel Radboud vinden. Helaas beschadig ik bij het aanleggen de cultuurhistorische kade een heel klein beetje. Het is duidelijk nog het begin van het seizoen, onze aanlegmanoeuvres lopen nog niet helemaal gesmeerd.

Als we om de haven heenlopen helpen we nog even een man van negentig op zijn zeilboot. Hij schuifelt met z’n rollator de steiger met kleine zeilboten op. Wij staan te aarzelen of we hem moeten helpen, het zal toch niet waar wezen dat hij op zo’n klein zeilbootje moet zijn. Maar het is wel waar en hij is blij met wat hulp, want z’n ene been doet het vandaag even wat minder, dus als we die een zetje willen geven komt hij er wat makkelijker op! Hij vertelt dat hij ook nog zeilt, maar dat er dan wel altijd iemand meegaat. Op onze vraag hoe hij straks de boot weer afkomt zegt hij dat het bijzonder is, maar eraf lukt altijd prima. Hij woont aan de haven en scharrelt dus vaak even naar en op z’n zeilboot rond.

Donderdag 30 april Medemblik – Sandfirden

De platbodem in Laaxum wist te vertellen dat Sandfirden ook een hele mooie plek was om te liggen. We moesten eerst opzoeken waar het lag, maar daarna werd die plek toegevoegd aan ons lijstje voor deze week. Van Medemblik zeilen we met een goeie snelheid naar Workum. Daar kunnen we nog net voor de middagpauze door het sluisje en alle brugwachters zijn gewaarschuwd dat we er aan komen, dus in no time zijn we heel Workum door. Daarna is het nog een klein stukje naar Sandfirden, waar een steiger is waar twee boten aan kunnen liggen. Er ligt niemand als we aankomen en er komt ook niemand meer bij. Het is een idyllische plek, aan een mooi meer en pal naast een mooi kerkje. Sandfirden ligt op een soort schiereiland omgeven door water. De bewoners (ongeveer 25) doen allemaal erg hun best om het kerkje in stand te houden, zie ook Sânfurd.

Vrijdag 1 mei Sandfirden – Oppenhuizen

Het is inmiddels erg mooi weer met een lekkere temperatuur erbij. We varen van Sandfirden weer naar Sneek en gaan dan vlak voor Oppenhuizen voor anker om nog even te genieten van het weer en in te pakken en schoon te maken. Het was een erg lekkere week met mooi weer en we hebben vooral op erg leuke plekken gelegen.